Synoniem: ulcus cruris
Een open been of
"ulcus
cruris" is een wond aan het (onder)been die niet wil genezen. De wond
is
vaak met een geel beslag of met een korst bedekt. Soms is de wond
bedekt
met dode huid en bindweefselcellen die een zwart vlies vormen over de
bodem
ervan.
Open
benen
komen
heel veel
voor, vooral bij ouderen die al langere tijd klachten hebben van de
doorbloeding
van de benen zoals bij diepe spataderen (medische term:‘chronische
veneuze
insufficientie’) of problemen met de slagaderen. Chronische veneuze
insufficientie
is de meest voorkomende oorzaak van open been. Deze informatietekst zal
zich dan ook vooral hierop richten.
Wat
is
de
oorzaak? 
Om goed
gezond
te
blijven
heeft de huid voortdurend zuurstof en voeding nodig. Dit wordt door de
kleine bloedvaatjes in de huid aangevoerd. Zodra om welke reden dan ook
de toevoer van bloed naar bepaalde plekken in de huid sterk vermindert
krijgt de huid onvoldoende bloed en sterft dan af. Op deze plek
ontstaat
dan een wond. Er zijn 2 soorten bloedvaten waar het mis kan gaan met de
bloedvoorziening van de huid.
- Slagaderen
(arterieen)
- Aderen
(venen)
De slagaderen
falen
Slagaderen
brengen
het
bloed
vanuit
het
hart
richting
de verschillende organen, waaronder de huid.
Wanneer
de slagaderen zijn vernauwd kan onvoldoende bloed in de huid gebracht
worden.
Vooral in de kleine slagaderen in de huid kan een vernauwing snel
slechte
gevolgen hebben voor de doorbloeding: kleine vaatjes hoeven maar weinig
vernauwd te worden voordat de bloeddoorstroming in gedrang komt.
Een
belangrijke
oorzaak
voor slagadervernauwing is roken. Soms kan een slagadertje ook
plotseling
worden afgesloten door een bloedstolseltje. Dat noemen wij een embolie
of huidinfarct.
Beenwonden
die
ontstaan
door
problemen
met
de slagaderen zijn vaak bijzonder pijnlijk.
De aderen falen
In de
normale
situatie
worden
de zuurstof en de voedingsbestanddelen die via de slagaderen worden
aangevoerd
in de allerkleinste bloedvaatjes uit het bloed opgenomen om de
huidcellen
te voeden. Vervolgens wordt het bloed via de aderen weer afgevoerd naar
het hart, dat het op zijn beurt het bloed weer naar de longen pompt
zodat
er weer zuurstof in wordt opgenomen.
De
kuitspieren
in de
onderbenen
spelen een belangrijke rol in het afvoeren van het bloed richting hart.
Bij elke samentrekking van deze spieren wordt bloed in de aderen
omhooggestuwd.
In de aderen bevinden zich klepjes die ervoor zorgen dat het bloed wel
naar boven kan worden getransporteerd, maar niet naar beneden kan
terugzakken.
Op deze manier wordt het bloed bij elke stap die men zet stukje bij
stukje
richting hart geduwd.
Wanneer
de
klepjes
die het
bloed tegenhouden stuk zijn zakt het bloed steeds weer terug in de
benen
en staat er een hoge druk op de kleine aderen, waardoor vocht uit de
bloedvaten
kan treden (dikke benen), de bloedvaten verwijd raken (spataderen) en
er
te weinig zuurstofrijk bloed naar de huid kan worden vervoerd (er is
tenslotte
een ‘opstopping’van bloed omdat het zuurstofarme bloed niet wordt
afgevoerd).
Door dit zuurstoftekort kunnen de wondjes ontstaan.
Dit
falen
van de
aderen
wordt
in het medisch jargon ‘chronische veneuze insufficientie’ genoemd.
Centraal
hierin staat het kapot zijn van de klepjes in de aderen. Dit zien we
bijvoorbeeld
na een thrombosebeen of na zwangerschap. De klachten van chronische
veneuze
insufficientie ontstaan vaak pas jaren na deze gebeurtenissen.
Ook
mensen die
vanwege bv.
hun beroep veel staan of zitten en daarbij dus de kuitspieren niet
gebruiken
lopen een grote kans om klepbeschadiging te krijgen.
De
hierboven
beschreven
afwijkingen
in het aderlijke systeem zijn meestal van
blijvende
aard.
Als
de
kleppen
in
de
aderen
eenmaal kapot zijn, kunnen ze (vooralsnog) niet meer
worden
hersteld.
Wat
zijn de klachten bij chronische veneuze insufficientie?
- Een
moe,
zwaar
gevoel
in
de
benen
- Vocht
in
de
benen
- Spataderen
- Aan
de
voetrand
(‘corona
flebectatica’)
- Aan
de
(onder)benen.
- Veranderingen
aan
de
huid
- Bruine
verkleuringen
- Eczeem
aan
de
onderbenen
- Slecht
doorbloedde,
witte,
tere
huid
(‘atrophie
blanche’)
- open
been
(‘ulcus
cruris’)
Hoe
wordt
het
open
been
behandeld?
De
behandeling
van het
open
been bestaat uit 3 ‘pijlers’:
- Wondverzorging
- Zwachtelen
- Vacuumtherapie
- Preventie
Wondverzorging
De aard
van de
wondbehandeling
is afhankelijk van de soort wond:
- Zeer
natte
wonden
- wondvocht
absorberend
verband
- Vieze
wonden
- Verwijdering
dode
huidresten
- Oplossen
van
geel
beslag
op
de
wond
- Droge
wonden
- Schone
wonden:
- hydrocolloid
verband
- zinkzalf
- huidtransplantatie
 
voorbeeld
van huidtransplantatie volgens de 'punch-graft' methode om beenwonden
snel
te sluiten:
foto
links: de wond aan het
onderbeen wordt goed gereinigd.
foto
midden: van het bovenbeen worden met een
boortje
kleine stukjes huid verwijderd en in de wond gelegd.
foto
rechts: dezelfde wond na 1 week, een aantal
huidtransplantaatjes
is al goed vastgegroeid
Zwachtelen
Een zeer
belangrijkste
element
in de behandeling van het open been door chronische veneuze
insufficientie
is de bloedafvoer vanuit het been naar het hart bevorderen. Dit leidt
tot
vermindering van druk in de bloedvaten, vermindering van het oedeem en
daardoor een verbetering van de doorbloeding van de huid. Deze speciale
zwachtels geven bij staan en lopen een druk op het been, terwijl deze
druk
‘savonds wegvalt. De zwachtels worden aangelegd door dermatologische
verpleegkundigen
op de polikliniek dermatologie. In de regel wordt het zwachtelen ook
uitgevoerd
door wijkverpleegkundigen. Belangrijk is dat de patient goed blijft
lopen,
zodat het oedeem door de kuitspieren actief wordt afgevoerd richting
hart.
Het verband blijft in de regel 4-7 dagen zitten. Als alternatief voor
zwachtelen
kan soms een verbandkous een uitkomst zijn.
Bij
wonden
die
veroorzaakt
worden door een falend slagadersysteem mogen niet- of slechts zeer mild
gezwachteld worden om te voorkomen dat de bloedaanvoer nog verder in de
knel komt.
Vacuumtherapie
Door
de
wondbodem
vacuum
te
zuigen
ontstaat een wondmilieu waarin genezing van de huid
beter kan optreden. Door de negatieve druk die door een mobiel
pompsysteem wordt opgebouwd kan ondermeer overtollig wondvocht worden
weggezogen. Deze techniek heet Vacuum Assisted Closure (VAC) therapie
en kan zowel klinisch als poliklinisch worden uitgevoerd.
Preventie
Door
de volgende maatregelen wordt het risico op een nieuw open been sterk
verkleind:
- Elastische
kousen
- Om
te
voorkomen
dat
er
na
genezing
van
het
open been dat is veroorzaakt door chronische veneuze
insufficientie
opnieuw wondjes ontstaan, is het belangrijk een elastische (‘steun’-)
kous
te dragen. De kousen nemen de functie dat het verband had tijdens het
genezingproces,
over. Het bevordert de terugstroom van bloed uit de benen naar het hart.
- De
kousen
moeten
trouw
gedragen
worden
en
elke
6 maanden worden vervangen.
- Beweging
- Veel
beweging
is
erg
goed,
vooral
‘duursporten’
waarbij
de benen veel gebruikt worden zijn aan te
bevelen,
zoals wandelen, fietsen en zwemmen. Bij het fietsen en wandelen dient
de
kous gedragen te worden voor het optimale effect.
- Goed
schoeisel.
- Comfortabele
schoenen
zijn
belangrijk.
Hoge
hakken
zijn onverstandig omdat die de functie van de spierpomp
belemmeren.
- Voorkom
lang
staan
en
zitten
met
de
benen
omlaag.
|